Pięciornik krzewiasty - Należy do szybko rosnących i łatwych w uprawie krzewów zadarniających. Zwarty i zagęszczony pokrój tej rośliny uzyskamy poprzez regularne przycinanie jej pędów. Doskonale wygląda posadzony w grupach jednogatunkowych, a także w połączeniu z innymi krzewami, np. iglastymi czy bylinami. Wyróżniają go obustronnie jedwabiście owłosione liście oraz długo kwitnące kwiaty – zdobią one roślinę od maja aż do października. W zależności od odmiany mogą być białe, żółte, różowe, pomarańczowe lub czerwone. Kwitnienie będzie najobfitsze, jeśli pięciornik posadzimy w dobrze nasłonecznionym miejscu. Nie lubi podłoża zbyt wilgotnego i ciężkiego.
Gęsiówka kaukaska - Wspaniale pokrywa duże powierzchnie rabat, tworząc na nich delikatne niskie poduchy. Na jej pędach osiągających 10-20 cm wysokości są osadzone niewielkie łopatkowate pokryte delikatnymi włoskami liście szarozielonej barwy. Wiosną ozdobą rośliny są drobne, zebrane w grona śnieżnobiałe kwiaty, które najobficiej obsypują gęsiówkę posadzoną na słonecznym stanowisku. Warunkiem powodzenia uprawy jest przepuszczalna gleba.
Rogownica kutnerowata - Dzięki temu, że tworzy efektowne tło dla innych roślin oraz rozrasta się bardzo szybko, należy do najchętniej wybieranych gatunków zadarniających. O jej neutralności decyduje białosrebrzysta kolorystyka, która doskonale współgra z innymi nasadzeniami. Liczne, niewielkie białe kwiaty, które obsypują ją w maju oraz czerwcu uzupełniają delikatne lancetowate szarosrebrzyste liście. Drobne listki zdobią ogród nawet zimą, co dodatkowo przemawia za wyborem tej rośliny. By cieszyć się urodą rogownicy, zapewnijmy jej słoneczne stanowisko. Nie należy do gatunków wymagających, jeśli chodzi o podłoże. Gleba powinna być jednak przepuszczalna i o odczynie zasadowym. Zaletą rogownicy kutnerowatej jest także jej duża odporność na suszę oraz mróz. Nawet gdy dojdzie do jej przemarznięcia, wiosną możemy być pewni, że pędy odbiją.
Gajowiec żółty - To niewielka bylina osiągająca do 50 cm wysokości. Gajowiec żółty wyróżniają charakterystyczne sercowate liście o ząbkowanych brzegach, często ze srebrzystymi dekoracyjnymi przebarwieniami. Jego żółte niewielkie kwiaty wyrastające w kątach liści są znacznie mniej efektowne. Atutem rośliny jest przyjemny delikatny cytrynowy zapach. Jest nieodzownym elementem ogrodów naturalistycznych, wiejskich oraz leśnych. Doskonale sobie radzi na stanowisku zacienionym, dlatego warto nim obsadzać tereny wokół drzew o dużych koronach. Odwdzięczy nam się swoją urodą, jeśli zapewnimy mu żyzne, próchnicze oraz umiarkowanie wilgotne podłoże. Napar z suszonych liści i kwiatów można wykorzystać m.in. w leczeniu zaburzeń trawiennych.
Bodziszki - Należą do najchętniej uprawianych roślin okrywowych, rozrastają się bowiem w szerokie, okazałe kępy. Chociaż rodzaj Geranium obejmuje ponad 400 gatunków, to w naszych ogrodach popularność zdobyło kilka. Do bardzo wdzięcznych należy bodziszek kantabryjski. Zdobią go okrągłe, klapowate liście pięknie przebarwiające się jesienią. Kwiaty w zależności od odmiany pojawiają się na miesiąc między czerwcem a wrześniem. Ich barwa oscyluje pomiędzy różnymi odcieniami różu, kremowej bieli po gamę fioletów. Najobficiej będą kwitły w pełnym słońcu. Nie mają szczególnych wymagań glebowych. Nie zapomnijmy jednak o ich podlewaniu w okresach suszy. Wiosną warto je zasilić nawozami o przedłużonym działaniu.
Konwalia majowa - Tę wdzięczną bylinę cenimy wszyscy za pojawiające się w maju delikatne białe kwiaty w formie dzwoneczków zebrane w grona oraz jedyny w swoim rodzaju zapach. Po kwitnieniu ozdobą rośliny pozostają okazałe liście, które obumierają dopiero jesienią. Naturalny urok konwalii buduje klimat ogrodów leśnych, wiejskich, a także naturalistycznych. Na to, by rośliny stworzyły zwartą darń, trzeba jednak poczekać. Zagęszczenie kłączy i liści następuje bowiem dopiero po około czterech latach. Konwalie są idealne do nasadzeń w miejscach zacienionych lub półcienistych. Należy im zapewnić próchniczą, przepuszczalną oraz wilgotną glebę. Pamiętajmy, że ich owoce są trujące i mogą uszkodzić np. nerki czy wątrobę.
Barwinek pospolity - Ta niewysoka bylina jest chętnie wykorzystywana na barwne kobierce pod koronami drzew czy w cieniu rozłożystych krzewów. Doskonale się sprawdza również na zacienionych rabatach oraz w ogródkach skalnych. Jej walory dekoracyjne tworzą błyszczące, podłużne eliptyczne liście, które zdobią roślinę przez cały rok. Chętnie wykorzystujemy je choćby do dekoracji wielkanocnych. Na przełomie kwietnia i maja na gęstych, silnie rozgałęzionych pędach pojawiają się również pięciopłatkowe, najczęściej błękitne lub fioletowe kwiaty. Jeśli zapewnimy barwinkowi żyzną, próchniczą, dobrze spulchnioną glebę, roślina nie będzie wymagała nawożenia. W innym przypadku warto zasilić ją kompostem.
