Ocieplanie ścian zewnętrznych

Gwarancją trwałości elewacji jest stosowanie właściwych materiałów i technologii. Stosowanie systemu ocieplania ścian zewnętrznych musi być zgodne: - z dokumentacją techniczną dla danego budynku, - z instrukcją techniczna, opracowaną przez producenta systemu, - z postanowieniami aprobaty technicznej, - z normami i przepisami obowiązującymi w budownictwie

W Polsce jedną z najbardziej popularnych metod ocieplania ścian zewnętrznych jest metoda lekka mokra. Metoda ta jest sposobem wykonywania izolacji termicznej i akustycznej (tylko w przypadku użycia wełny skalnej jako izolacji) ścian zewnętrznych, budynków oraz sufitów garaży z wykorzystaniem płyt z wełny mineralnej, PAROC FAL 1 i tynków cienkowarstwowych jako warstwy ostatecznej. Aby spełnione były wymagania izolacyjności cieplne dla budynków mieszkalnych zaleca się grubość izolacji z PAROC FAL 1 od 100 mm.
W przypadku PAROC FAL 1 nie jest wymagane stosowanie łączników mechanicznych do wysokości 20 m przy odpowiednio pewnym podłożu (ITB instrukcja 334/2002). Na tak zamontowane płyty PAROC nakłada się warstwę zaprawy klejowej i zatapia siatkę z włókna szklanego. Po wyschnięciu przygotowanego w ten sposób podłoża, nakłada się tynk elewacyjny lub strukturalny. Tynki można również pokrywać farbami malarskimi.